parallax_1_warstwa copy Created with Sketch.

Miejsca

NOSPR

Projekt siedziby Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia został wyłoniony w międzynarodowym konkursie architektonicznym w 2008 roku. Plac drzewny dawnej kopalni „Ferdynand” przekształcono w unikalną przestrzeń publiczną. Ogrody, place z fontannami i zabawkami muzycznymi, labirynt oraz amfiteatr, to dziś miejsca chętnie odwiedzane przez mieszkańców. Teren NOSPR-u stanowi centralną część tzw. Strefy Kultury. Gmach orkiestry łączy się i przenika z otoczeniem. Wielowarstwowa struktura, naturalne materiały, bogactwo faktur i barw, wreszcie unikalne brzmienie – wszystko tutaj ma znaczenie, współtworzy unikalną atmosferę i wpływa na zmysłowe odczuwanie przestrzeni.

Zewnętrzną warstwę, nawiązującą do śląskiej tradycji, zbudowano z cegły. Połączenie siedmiu jej rodzajów tworzy niepowtarzalną fakturę elewacji: w licu szorstką i brunatną, we wnękach szklistą i czerwoną. Wejścia i okna tworzą masyw osiemdziesięciu kominów, w których ukryto głośne instalacje. Taki zamysł jest jednym z elementów, który zapewnia wnętrzu potrzebną dla muzyki ciszę.

Bogaty program funkcjonalny tworzy logiczną strukturę trzech oddzielnych, ale współzależnych stref. Wchodząc w głąb wnętrza poznajemy jej kolejne warstwy: pierścień, atrium i salę koncertową.

Zewnętrzny budynek w kształcie ramy jest miejscem pracy orkiestry. Mieści ponad 400 pomieszczeń m.in. salę kameralną, sale prób indywidualnych i sekcyjnych, garderoby, studia nagrań, kantynę i mały hotel.

Wnętrze prostokątnej ramy wyznaczyło strefę melomanów, która otacza salę koncertową. Umieszczone naprzeciw siebie wejścia do budynku łączą monumentalne foyer z przylegającymi placami. Liczne schody i podesty prowadzą na wszystkie poziomy widowni. Restauracja, bary, sklep muzyczny oraz miejsca odpoczynku z ciekawymi widokami na otoczenie przyciągają zwiedzających – nie tylko podczas koncertów.

Sercem założenia jest sala koncertowa na 1800 słuchaczy, zamknięta wewnątrz ogromnej, betonowej bryły. Jej antracytowy monolit z fakturą odciśniętych sosnowych desek widoczny jest z każdego miejsca budynku. Wnętrze sali koncertowej sprawia wrażenie gigantycznego instrumentu smyczkowego. Inspiracją były skrzypce Stradivariusa z ich finezją kształtów, połyskiem i złocistym kolorem drewna. Harmonia wszystkich użytych elementów współtworzy niepowtarzalną atmosferę i wyjątkową akustykę.

Tomasz Konior, architekt

Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach

Akademia im. Karola Szymanowskiego w Katowicach jest najstarszą wyższą uczelnią działającą na Górnym Śląsku. Jej początki wiążą się z założonym w 1929 roku przez Witolda Friemanna Państwowym Konserwatorium Muzycznym.

Kształcenie muzyczne odbywało się na trzech stopniach: w zakresie Niższej, Średniej i Wyższej Szkoły Muzycznej, oraz na siedmiu Wydziałach: Teorii, Kompozycji i Dyrygentury, Fortepianu, Organów i Harfy, Instrumentów Smyczkowych, Instrumentów Dętych, Śpiewu Solowego, Kształcenia Nauczycieli Muzyki i Śpiewu oraz w ramach Wojskowej Szkoły Muzycznej (pierwsza tego typu w Polsce, a druga w Europie kształcąca przyszłych kapelmistrzów i członków orkiestr wojskowych).

W 1938 roku wyodrębniono kurs niższy, a po wojnie eksperyment ten zaowocował utworzeniem w Katowicach pierwszej w kraju szkoły muzycznej łączącej przedmioty ogólnokształcące z zawodowymi. Działające do wybuchu II wojny światowej Konserwatorium było najważniejszą instytucją muzyczną w Województwie Śląskim. W 1936 roku – na rok przed śmiercią – podjęcie pracy w Śląskim Konserwatorium Muzycznym planował Karol Szymanowski.

Wybuch wojny przerwał pracę Śląskiego Konserwatorium Muzycznego. W latach 1939-1945 w budynku Konserwatorium działała Okręgowa Śląska Szkoła Muzyczna. Konserwatorium wznowiło działalność 11 lutego 1945 roku, zaś 1 września tegoż roku przemianowane zostało na Państwową Wyższa Szkołę Muzyczną. Trzon grona pedagogicznego tworzyli profesorowie Konserwatorium oraz przybyli po wojnie na Śląsk wybitni artyści: kompozytor i pianista Bolesław Woytowicz, kompozytor Ludomir Różycki, śpiewak Adam Didur oraz dyrygent Grzegorz Fitelberg.

W 1968 roku powstało Studium Zawodowe Muzyki Rozrywkowej, od 1984 roku Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej.

12 listopada 1979 roku uczelnia zmieniła status na Akademię Muzyczną, równocześnie nadane jej zostało imię wybitnego kompozytora Karola Szymanowskiego.

Od 1 września 2004 roku na mocy uchwały podjętej przez Senat Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego studia są realizowane na dwóch Wydziałach: Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu oraz Wokalno-Instrumentalnym.

Akademia Muzyczna mieści się w pięciu budynkach. Pierwszy, pochodzący z przełomu XIX i XX wieku piękny, rozległy gmach w stylu neogotyckim, w 1998 roku odrestaurowany, usytuowany jest przy ulicy Wojewódzkiej 33, drugi dla celów dydaktycznych przy ulicy Zacisze 5, trzeci przy ulicy Zacisze 3 posiada reprezentacyjne pomieszczenia, czwarty przy ulicy Krasińskiego 27, w którym mieści się Instytut Jazzu oraz uczelniany teatr operowy. 11 grudnia 2007 roku otwarto nowy budynek Centrum Nauki i Edukacji Muzycznej, w którym znajduje się m.in. wielofunkcyjna sala koncertowa o zmiennej aranżacji i akustyce.

Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach jest jednym z centralnych punktów na mapie muzycznej Śląska, kształci doskonałych artystów i pedagogów.

W wyniku wyborów dnia 5 maja 2016 roku Rektorem Akademii na kadencję 2016 – 2020 wybrany został prof. dr hab. Władysław Szymański.